TERUG
Tentoonstelling
,,Het is zo heerlijk om te doen”
Heilige Geest

,,Het is zo heerlijk om te doen”

AMERSFOORT - Twee zusters en een broer, exposeren in de Heilige Geestkerk, aan de Mozartweg. Tot en met 29 oktober zijn er schilderijen en beelden te zien, niet alleen aan de muren maar ook in vitrines.


door Ellen de Jong
Max, Hieke en Sonja Boersma vormen een hechte familie, hetzelfde kunstenaarsbloed vloeit door hun aderen, al maken ze alledrie verschillende dingen. Sonja, doopnaam Sijtje, doet het woord, zij spreekt ook namens haar broer en zus, die helaas afwezig zijn. Ze werd geïnspireerd door haar broer die als kind al veel tekende evenals haar zusje die tevens boetseert.

Sijtje begon met fotograferen maar als ze dan de foto’s zag dacht ze, dit is het niet, ik zie het anders en toen is ze heel primitief begonnen met schilderen. ,,Ik kreeg les en leerde mengen, want daar wist ik echt niets van. Mijn eerste schilderstukken waren dan ook vreselijk, met harde kleuren, want ik gebruikte ze puur. Het was zo iets heerlijks om dat te leren en er daarna mee aan de gang te gaan en de fijne trekjes onder de knie te krijgen. Wij hadden bijzondere ouders die ons naar de schoonheid van de natuur leerden kijken. Ik herinner me dat ze ons meenamen naar zee, naar Texel.”

Sijtjes liefde voor de zee zie ik later in haar aquarel ‘Doorkijkje naar zee (Texel)’. Een ragfijn geschilderd doek in pastelkleuren, het helmgras waait zachtjes in de wind, het duinzand golft en de lucht is licht bewolkt. Een prachtig werkstuk. Ik complimenteer haar. Ze kijkt wat verlegen weg.

,,Het is zo heerlijk om te doen, het leuke van schilderen is dat je nooit klaar bent. De zee is mijn lievelings onderwerp, als ik vrij ga schilderen en nergens aan denk krijg ik meestal de zee erop. Ik schilder bij voorkeur aquarel. Het is zacht om mee te werken en je kunt er zo lekker waterig mee rommelen en het is heel verrassend vooral als je erg nat verft, want dan lopen de kleuren zo mooi in elkaar over. En als het mislukt kan je het altijd nog onder de kraan houden.

Mijn broer werkt behalve met aquarel ook met olieverf en acryl en ik ben nu ook wat met acryl bezig, het is hartstikke lastig, maar gisteravond dacht ik: ik krijg het in de peiling. Over schilderen kan ik een dag kletsen en dan nog ben ik niet uitgepraat. Het fijne is dat je met z’n drieën dingen kunt uitwisselen. Mijn broer is de aanjager, die man is zo creatief, hij legt ook tuinen aan, kijk, daar hangt zijn ‘Bloemenweelde’.”

Sijtjes ogen glimmen van trots. Het is ook een gloedvol stuk. Meestal maakt Sijtje een foto of ze ziet een plaatje en probeert dat te schetsen en daarna laat ze haar fantasie de vrije loop.

Ze wijst me op ‘Mont Saint Michel’, op ‘Knotwilgen in de winter’ en op wat ik haar klapstuk vind: ‘Oude schaapskooi (den Treek)’. De zon schijnt ietsje door de heilige ramen van de kerk. Het is winter, de wereld staat stil, de schaapskooi links in beeld, wat kale bomen, hun takken die zich aftekenen tegen de grijze hemel. ,,Als ik schilder heb ik het gevoel dat ik weg ben, al ben ik thuis.”


bron: De Stad Amersfoort uitgave: 07 okt 2005
bericht nr. 3173 :  geplaatst op 07-10-2005 en 956 maal gelezen


Geen gerelateerde berichten
Opties
Deel dit bericht met uw vrienden op sociale media

    Facebook   Bericht afdrukken  Bericht afdrukken