TERUG
Kerk en samenleving
Migrantenkerk wint aan betekenis
Org.Nederland
Migrantenkerk wint aan betekenis


Migrantenkerk wint aan betekenis



Dienst van de migrantenkerk in Amersfoort. © Bram Petraeus
 

Migrantenkerken maken een stormachtige groei door. Samenwerking met Nederlandse kerken ligt voor de hand, maar dat gaat niet makkelijk.
Hartelijk pakt Daryoush Akhavan de uitgestoken hand van een jonge vrouw met beide handen vast. "Welkom, welkom, wat fijn dat u gekomen bent." De vrouw stapt over de drempel en krijgt meteen een kopje thee in handen gedrukt. Het is druk in de ontvangstruimte van de Amersfoortse Martuskerk. Mannen en vrouwen begroeten elkaar. Een paar kinderen rennen van de ontvangstruimte naar de kerkzaal en weer terug.


Vanmiddag vertaalt Akhavan (60) een dienst voor Farsi-sprekende vluchtelingen. Zij komen oorspronkelijk uit Iran en Afghanistan. Elf jaar geleden vluchtte hij uit Iran en kwam terecht in een asielzoekerscentrum in Leusden. Hij is christen en wilde in Nederland ook graag naar een kerkdienst. Akhavan hoopte medechristenen te ontmoeten die hem wegwijs konden maken in Nederland. "In het begin was het heel moeilijk. Ik sprak de taal niet en snapte daardoor niet wat er tijdens de dienst gebeurde. Ook had ik nauwelijks contact met de andere kerkgangers."

Er zijn traditionele Nederlandse kerken die naar mi­gran­ten­ker­ken toegroeien
Daarop zocht Akhavan contact met een kerk in Amersfoort. "De kerkenraadsleden hielpen mij diensten te organiseren voor vluchtelingen uit Iran en Afghanistan. Op de eerste dienst kwamen meteen 140 mensen af." Een predikant of ouderling verzorgt de meditatie, die Akhavan tijdens de dienst alinea voor alinea vertaalt.

Er zijn traditionele Nederlandse kerken die naar migrantenkerken toegroeien, zegt Madelon Grant, directeur van SKIN (Samenwerkende Kerken In Nederland) in Rotterdam. Deze stichting vertegenwoordigt 67 internationale kerken. Komende week publiceert SKIN Rotterdam het boekje 'Kerken Delen'. "Traditionele kerken hebben te maken met leegloop. Daardoor kunnen zij hun gebouwen soms niet meer bekostigen. Migrantenkerken groeien juist sterk, maar hebben vaak weinig geld om een kerkgebouw te kopen of te huren. Daarom laten traditionele kerken migrantenkerken gebruik maken van hun gebouwen."

Iraans fluitspel
Terug in Amersfoort. Ouderling Chris Kruse en zijn vrouw Marjo lopen de Martuskerk binnen. Kruse houdt vandaag de meditatie. "Het is vandaag precies elf jaar geleden dat we de eerste dienst in het Farsi hielden", vertelt hij. Iedere twee weken komen er zestig tot zeventig mensen naar deze dienst. Akhavan tikt hem op zijn schouder. "Wilt u straks bidden voor Hans Cornelius? Hij heeft kanker." Kruse knikt. Even later vult Iraans fluitspel in een snel ritme de zaal.

De kerkgangers druppelen langzaam binnen en gaan in het midden van de zaal zitten. Kruse gaat op het podium staan, naast Akhavan, die de dienst in het Farsi vertaalt. Ze spreken over het belang van moeders. Hun woorden worden met gejuich en geklap ontvangen. "Wij willen stilstaan bij alle moeders, ook als ze niet bij ons zijn. Een moeder is in onze cultuur heel belangrijk, belangrijker dan in de Nederlandse cultuur. Gefeliciteerd aan alle moeders!"

Een moeder is in onze cultuur heel belangrijk, belangrijker dan in de Nederlandse cultuur
Cultuurverschillen maken het lastig voor Nederlandse kerken en migrantenkerken elkaar te begrijpen en samen diensten te organiseren, zegt Grant. "In Nederland zijn we min of meer gewend aan een multiculturele samenleving. Toch zijn kerkgangers gesegregeerd, dat is best gek. Zeker als je bedenkt dat westerse christenen zich actief hebben ingezet om het evangelie in niet-westerse gebieden te verspreiden."

Tekst loopt door onder afbeelding. 


© Bram Petraeus
Akhavan ervaart deze scheiding in zijn eigen diensten. "Met Kerst komen Nederlandse gelovigen weleens naar onze diensten, maar verder eigenlijk niet. Dat is jammer, want we hebben zo veel hulp nodig. Het zou fijn zijn als vluchtelingen Nederlanders leren kennen, zodat ze hulp kunnen krijgen bij hun integratie." Toch begrijpt Akhavan de Nederlandse kerkgangers wel. "Ze hebben maar één vrije dag en gaan om 10 uur en 5 uur al naar hun eigen dienst. Dan willen ze 's middags, als wij dienst hebben, iets anders doen."

Volgens ouderling Kruse zit het wat dieper. "Als het om spiritualiteit gaat, houd je sterker vast aan je wortels. Kijk naar Amerika, daar worden nog steeds diensten in het Nederlands georganiseerd voor migranten die vijftig jaar geleden naar Amerika vertrokken."

Kerken zijn soms te intern gericht. Op diaconaal terrein zijn ze actief, maar de mi­gran­ten­ker­ken vergeten ze, omdat die niet zo zichtbaar zijn
Madelon Grant, directeur SKIN
Nooshin Heydarkhan beaamt dit. Vierenhalf jaar geleden vluchtte zij vanuit Iran naar Nederland. "Ik was helemaal alleen in het asielzoekerscentrum en wilde graag kerkgangers leren kennen. Daarom ging ik naar een Nederlandse dienst, maar dat was heel moeilijk. Niemand praatte met mij. Ik voelde me niet welkom."

Traditionele kerken zouden meer oog moeten hebben voor de migrantenkerken, zegt Grant. "In deze tijd van secularisatie zijn kerken bezig met overleven." Kerken hebben op grote schaal te maken met vergrijzing en leegloop. Daarom steken ze volgens Grant veel tijd in de eigen gemeenschap om zo veel mogelijk leden binnenboord te houden. "Kerken zijn soms te intern gericht. Op diaconaal terrein zijn ze actief, maar de migrantenkerken vergeten ze, omdat die niet zo zichtbaar zijn."

Voor witte Nederlandse kerken zouden migrantenkerken juist een uitkomst kunnen zijn, denkt Grant. In tegenstelling tot de traditionele kerken zijn migrantengemeenten jong en vitaal. "Kerkelijke groei voor de komende jaren moeten we van hen verwachten", voorspelt Grant. Migrantenkerken groeien zo hard dat ze grotere ruimtes nodig hebben, terwijl traditionele kerken door een dalend ledenaantal blijven zitten met te grote kerken. "In de toekomst zal de noodzaak tot samenwerking steeds sterker worden gevoeld, maar er is nog een hele wereld te winnen."

Verpakte broodjes kip
Na het slotgebed stromen de bezoekers in de Amersfoortse kerk naar de ontvangstruimte, waar een maaltijd op hen wacht. Op grote schalen liggen in aluminiumfolie verpakte broodjes kip. Uit de kerkzaal klinkt inmiddels luide muziek. Iraanse vrouwen dansen en klappen in hun handen. Een paar kleine kinderen doen vrolijk mee.

Overal is oorlog, verschillende ideologieën maken elkaar dood
Daryoush Akhavan
"We leven eigenlijk in een gekke wereld", zegt Akhavan. "Overal is oorlog, verschillende ideologieën maken elkaar dood. Helaas kunnen we de wereld niet veranderen, maar wel onze eigen omgeving. Daarom maken we er hier in Gods huis ook maar een feestje van."

In de gang staan Heilke de Heer (18) en Annegreeth Voorwinden (19) wat onwennig bij elkaar. Ze zijn hier op uitnodiging van Hamid, een Iraanse vluchteling die het kantoor van de vader van Annegreeth schoonmaakt. "Het is mooi om te zien dat verschillende culturen hier samenkomen in de naam van Jezus", zegt Heilke. "Maar onze eigen diensten hebben meer diepgang. Dat is een groot verschil met deze dienst."

Annegreeth knikt instemmend. "De volgende keer ga ik toch weer liever naar mijn eigen gereformeerde kerk."

1200 kerken voor migranten
In Nederland bezoeken 800.000 tot 1,2 miljoen christelijke migranten, verspreid over 1200 migrantenkerken, een internationale dienst.

Ter vergelijking: de PKN (Protestantse Kerk in Nederland) telt krap 2 miljoen leden.

De meeste migrantenkerken zijn te vinden in Amsterdam, Rotterdam, Den Haag en Utrecht, de vier grote steden. SKIN Rotterdam beschikt niet over exacte cijfers, maar volgens Madelon Grant worden migrantenkerken in heel Nederland bezocht door meer dan vijfenzeventig verschillende nationaliteiten.





bron: Trouw uitgave: 28 mei 2017
bericht nr. 18878 :  geplaatst op 28-05-2017 en 85 maal gelezen


Geen gerelateerde berichten
Opties
Deel dit bericht met uw vrienden op sociale media

    Facebook   Bericht afdrukken  Bericht afdrukken