TERUG
Kerk en samenleving
Kerk als bondgenoot en luis in pels Gerard de Korte en René de Reuver
Kerkgenootsch. Ned.
Kerk als bondgenoot en luis in pels
Gerard de Korte en René de Reuver −

© Werry Crone. Inkopen bij het Voedselloket in Almere, een initiatief van de kerken.

OPINIE Kerken roepen de overheid op de armen meer te beschermen, schrijven Gerard de Korte en René de Reuver.

  • Gerard de Korte, bisschop van Den Bosch
    René de Reuver, scriba PKN

Steeds meer mensen kloppen uit nood op de deur van de kerk, blijkt uit het recent uitgekomen armoedeonderzoek onder kerken en geloofsgemeenschappen in Nederland. Kerken droegen vorig jaar meer dan 36 miljoen euro bij aan individuele en collectieve hulp en meer dan 1,25 miljoen uren aan vrijwilligerswerk.

Armoede is een fenomeen van elke samenleving, ook van de onze. Dit betekent niet dat we ons hierbij neer moeten leggen. Immers: armoede ontmenselijkt en ontwricht een samenleving. Wij zien ieder mens als een schepsel van God met eigen specifieke waardevolle talenten. Mensen hebben elkaar nodig om tot bloei te komen. Een samenleving waarin de tweedeling groeit tussen mensen die participeren en die aan de kant staan, die mee kunnen komen en die dat niet kunnen, is een bedreiging voor ons allen.

Nu los je armoede niet op achter een bureau. De rol van de overheid moet in deze zeker niet onderschat maar ook niet overschat worden.

Geen luisterend oor

  •  
    In Nederland bestaat een hardnekkige kern van armen, meer dan 600.000 huishoudens waarbinnen honderdduizenden kinderen en jongeren leven

Binnen het christelijk sociaal denken heet de overheid 'schild voor de zwakken'. Daarom trekken kerken aan de bel en vragen ze die overheid om burgers die met armoede te kampen hebben, te beschermen. Bij de bestrijding van de armoede willen de kerken zeker ook bondgenoten zijn van de overheid. Maar indien nodig verheffen zij hun stem, zijn zij luis in de pels. Gezien de toenemende vraag om hulp, is dat nu nodig. In Nederland bestaat een hardnekkige kern van armen, meer dan 600.000 huishoudens waarbinnen honderdduizenden kinderen en jongeren leven.

Uit het onderzoek blijkt dat kerken bij moeten springen omdat de overheid niet voldoende garanties biedt op het voorkomen en het bestrijden van armoede. De kerkelijke vrijwilligers merken ook dat de procedures van de landelijke en gemeentelijke overheden doorgaans een snelle afhandeling van een hulpvraag vertragen. Hierdoor raken mensen die aangewezen zijn op financiële steun nog verder in de problemen. De complexe formulieren die ze moeten invullen en de procedures die moeten worden doorlopen, belemmeren velen bij de aanvraag van een uitkering of een regeling. Vaak is er wel een antwoordapparaat maar geen luisterend oor. De vorige Nationale Ombudsman sprak terecht over de 'onbegrijpelijke overheid'.

Armoede hangt vaak samen met schulden. We hebben een systeem gecreëerd waarin mensen worden aangemoedigd geld te lenen. Het gevolg is dat veel mensen zich in schulden steken. Dit gaat goed totdat financiële tegenslagen zich aandienen. Nogal eens is de overheid dan één van de grootste schuldeisers om eerder uitgekeerde toeslagen terug te vorderen. Vaak gaat het hierbij om bedragen van toeslagen die mensen hiervoor maandelijks hebben ontvangen en nu ineens moeten terugbetalen. Naast de financiële tegenslag vergroot dit de schulden.

Kerk als bondgenoot

  •  
    Overheid zou burgers die met armoede te kampen hebben, moeten beschermen

Kerken roepen de overheid op voor deze kwetsbare burgers een realistisch en menswaardig beleid te voeren. Het mantra van zelfredzaamheid helpt hen niet verder. Dat ontkent de weerbarstige realiteit en vergroot het faalgevoel van deze kwetsbare groepen. Heeft een goede democratie niet juist oog voor degenen die niet mee kunnen komen en extra aandacht verdienen?

In een samenleving waarin onderlinge solidariteit en de menselijke maat de boventoon voeren, verwachten de kerken meer van de overheid. Kerken blijven als bondgenoot bijdragen aan armoedebestrijding. Maar als luis in de pels roepen wij op meer te doen voor de meer dan 600.000 huishoudens in de problemen.

Kwetsbare groepen hebben meer ondersteuning nodig. Een overheid die ze begrijpt en met ze mee wil denken. Wij pleiten voor een luisterend oor, voor de menselijke maat. Voor regels én barmhartigheid.


bron: Trouw uitgave: 01 nov 2016
bericht nr. 18122 :  geplaatst op 01-11-2016 en 175 maal gelezen


Geen gerelateerde berichten
Opties
Deel dit bericht met uw vrienden op sociale media

    Facebook   Bericht afdrukken  Bericht afdrukken